Do rąk historyków i pasjonatów genealogii trafił niezwykły zbiór dokumentów sprzed ponad 170 lat. Mowa o aktach cmentarza grzebalnego w parafii Tuczępy, pochodzących z lat 1846–1863. Odnalezione w Archiwum Państwowym w Kielcach materiały zostały udostępnione przez Panią Dominikę Switek, która natrafiła na nie podczas kwerendy.
Co zawierają odnalezione dokumenty?
Zbiór składa się z kilku rodzajów źródeł. Pierwszy to imienne spisy zmarłych z lat 1848–1861, zawierające roczne wykazy opłat pokładnych. Przy każdym nazwisku zapisano wiek, datę śmierci, zawód lub stan społeczny (np. włościanin, wyrobnik, żebrak) oraz miejscowość pochodzenia. Część najuboższych chowano na podstawie świadectw ubóstwa.
Drugą grupę stanowią protokoły Dozoru Kościelnego. Szczególnie cenny jest dokument z 1855 roku, opisujący plan zabezpieczenia starego cmentarza położonego na północ od wsi Tuczępy przed dziką zwierzyną. Postanowiono wówczas otoczyć nekropolię głębokim rowem, zasadzić żywopłot i drzewa, ustawić zamykaną furtkę od strony drogi oraz wznieść dębowy krzyż w centrum. Z kolei protokół z 1857 roku dotyczy pilnego remontu zbutwiałego drewnianego parkanu i wymiany sosnowych słupów oraz dyli.
Autentyczne pieczęcie i podpisy
Na kartach zachowały się oryginalne pieczęcie „Powiat Stopnicki – Dozór Kościelny Parafii Tuczępy” oraz podpisy lokalnych notabli: Karola Głuskiego (dziedzica Tucząp), Żelisława Wędrychowskiego (dziedzica dóbr Sieczków), Józefa Bronikowskiego i księdza plebana Jakóba Matulskiego.
To bezcenne źródło do badań nad mikrohistorią regionu, genealogią i codziennym życiem mieszkańców dawnej guberni radomskiej. Dziękujemy Pani Dominice Switek za odnalezienie i udostępnienie tych materiałów.
Źródło: Pacanów i okolice – historia, prahistoria, genealogia
Fot. facebook.com
